رادين

raadin — Sat, 12 Jul 2008 15:43:57 GMT

اینطوری بگم پسرم که دارم روزی ۱۰۰ بار میگم چه غلطی کردم ازت تعریف کردم ! چشمت زدم انگار . از اون روزی که تعریفت رو اینجا کردم خوابت به طور وحشتناکی کم شده ! صبح از ساعت ۸ یا ۹ بیدار میشی و تا آخر شب چرتهای کوتاه میزنی . نهایتا سه بار و هر بار ده دقیه و یک ربع اونم تو بغل من ! به محض گذاشتنت روی زمین گریه های سوزناکت شروع میشه انگار کسی نیشگونت گرفته باشه . شب هم که با هزار مصیبت میخوابونمت هر یک ساعت بیدار میشی و با خوردن می می خوابت میبره ! مشخصه که برای آروم شدن اینکار رو میکنی و گرسنه نیستی . خلاصه من موندم و پشیمونی !

raadin — Tue, 08 Jul 2008 09:37:18 GMT

گفتم حالا كه خوابيدي و منم بيكارم، البته بيكار كه نه ، چون كوهي از لباسهاي اطو نشده و ظرفهاي نشسته داريم كه اوليش رو خورد خورد خودم انجام ميدم و دوميش دست بابايي رو ميبوسن ، پس اينجوري بهتره : گفتم حالا كه خوابي و منم سرحالم بيام هم وبلاگت رو به مناسبت 5 ماهگيت آپ كنم هم چند تا عكس بذارم كه نگن من خسيسم هم اينكه از اوضاع و احول خودمون تو اين مدت بگم .

راستش مادر بودن آسون تر از اون چيزيه كه فكرش رو ميكردم . البته كاملا روشنه كه تو بچه خوب و آروم و صبوري هستي . اگه قرار بود نق نقو باشي و شب تا صبح نه خودت بخوابي و نه بذاري من بخوابم شايد اين حرف رو نميگفتم . روز به روز داري رشد ميكني و شيطون ميشي و من واقعا سرمستم از داشتن تو . صبحها ، صبح كه چه عرض كنم ، لنگ ظهر از خواب بيدار ميشي . منم گاهي پا به پاي تو ميخوابم و گاهي همراه بابايي از خواب بيدار ميشم . در هر حال وقتي بيدار ميشي اول يه شير حسابي ميخوري و سير سير كه شدي دست و صورتت رو ميشورم و دايپرت روعوض ميكنم و حسابي پودر مالي و كرم ماليت ميكنم و بعد يك ساعتي بساط ماساژ و ب وس و ب غ ل و م ا چ ما ل ي كردنت به راهه . بعد عروسكها و ماشينهات رو ميارم و يه كم با اونا بازي ميكني . دو سه روزي هم هست كه ميذارمت تو روروك و تو دنده عقب ميري . هرچي بيشتر از من دور ميشي بيشتر ذوق ميكني . انگار ميفهمي كه داري حركت ميكني . بعدش يا ميخوابونمت رو زمين يا تو كرير و كارهام رو انجام ميدم. ظرف ميشورم ، گردگيري ميكنم و.. در حين كار هم باهات حرف ميزنم و تمام كارهايي كه انجام ميدم رو موبه مو برات توضيح ميدم. تا به حال با تو مثل يه همصحبت واقعي و بزرگ رفتار كردم . ديگه نميدونم تو چقدر متوجه ميشي . عصرها هم كه بابايي مياد ديگه بيشتر تو بغل اوني و منم شام درست ميكنم و ميام اينترنت يا گاااااااهي مجله اي كتابي چيزي ميخونم . شبها سه نفري خوش ميگذرونيم و با تو بازي ميكنيم و ازت فيلم ميگيريم و عكس ميندازيم و... خلاصه خوشيم .

چيزي كه اذيتم ميكنه اينه كه بالاخره يه روزي بايد بري مهد و من هيچ جور نميتونم باهاش كنار بيام . فكر اينكه وقتي حال و حوصله نداري و دلت بغل ميخواد مربيها به دادت ميرسن يا نه ؟ واقعا آزارم ميده . (الان از خواب بيدار شدي و انگشت اشاره ات رو تو دهنت گذاشتي و داري با تعجب به من نگاه ميكني ) ببين رادين من از مادرهاي غرغرويي كه براي هر كاري سر بچه شون منت ميذارن خوشم نمياد. پس دلم ميخواد نه الان نه هيچ وقت ديگه براي كارهايي كه برات انجام ميدم و دل نگرانيهايي كه برات دارم سرت منت نذارم. اينا رو نوشتم كه اگه روزي روزگاري مدل رفتارم با تو تغيير كرد حتما از اين نوشته ها عليه خودم استفاده كني .

پ ن ۱: اينا رو ديروز نوشتم .

پ ن 2 : ديشب كه هي نق زدي و نخوابيدي داشتم فكر ميكردم كاش در مورد آرامشت قلم فرسايي نميكردم !

پ ن ۳ : عکسها به ترتیب : ۵ ساعت بعد از تولد ، ۶ روزگي ، ۲۰ روزگي ، ۲ ماهگي ، ۳ ماهگي ، ۴ ماهگي و ۵ ماهگي

raadin — Mon, 16 Jun 2008 08:46:32 GMT

سلام رادین من. امروز یکسال میگذره از اون روزی کهفهمیدم توتوی دل منی . عاشقتم پسرک شیرین من.

raadin — Sun, 01 Jun 2008 20:11:10 GMT

سلام رادين من

نشد كه بيام و از سه ماهه شدنت و كاراي جديدت بنويسم . چون اون موقع من و تو و مامان شهناز رفته بوديم شمال و حسابي داشتيم خوش ميگذرونديم . بعدش بابايي به ما پيوست و خوشيمون تكميل شد . بعدش كه برگشتيم تهران خواستم بيام و بنويسم كه از اصفهان زنگ زدن و گفتن بابا عمادت رفته پيش خدا . چقدر زود با واژه مرگ آشنا شدي پسرم . خيلي متاسفم كه پدربزرگت نموند و بزرگ شدنت رو نديد . متاسفم كه نموند و خنديدنت ، ذوق كردنت ،شيطونيها و خيلي كارهاي با نمك ديگه ات رو نديد . حيف شد كه زود رفت . چون اگه بود تو هم حتما كلي از داشتنش و بودنش خرسند بودي . حيف . آرزو ميكنم لااقل سايه بابا پرويز ، مامان شهناز و مامان فريده حالاحالا ها بالي سرت باشه . ميدوني چيه ؟ پدربزرگ و مادربزرگ خيلي عزيزن . خيلي . الان مامان ۳۱ ساله تو وقتي ياد بابابزرگش ميفته دلش ميلرزه . هميشه به قد بلندي و چهارشونگي و خوش تيپي بابازرگش افتخار ميكنه و وقتي ياد چشمهاي طوسي رنگش ميفته حالش دگرگون ميشه . اميدوارم ديگه هيچ وقت تو ولاگت از چيزاي ناراحت كننده ننويسم . اما از خودت بگم كه خيلي بلا شدي . پنج شنبه ۹ خرداد براي اولين بار سعي كردي به پهلوي راستت قل بخوري . موفق هم شدي اما چون دستت موند زير تنت اومدم و برت گرودندم . تو هم چنان داد وهواري راه انداختي كه مجبور شدم دوباره به همون حالت برت گردونم ! امروز هم بالاخره موفق شدي كامل كامل قل بخوري و دمر بخوابي. تو اين حالت سرت رو بالا مياري و چنان لبخندب تحويل من ميدي كه انگار شاخ فيل رو شكوندي . بعد ازاينكه ز اصفهان برگشتيم بغلي شدي وحشتناااك . دوست نداري يك ثانيه هم روي زمين بموني . از چند هفته پيش هم كه سعي كردي خودت بشيني . وقتي ميخوابونمت سعي ميكني بلند شي و وموفق هم ميشي . پسركم فكر نميكني يه كم زوده ؟؟ اصفهان كه بوديم هركي بغلت ميكرد اول يه لبخد ژوكوند تحويلش ميدادي و بعد كلي آغوون واغوون ميكردي . همه ميگفتن واي مامانت چقدر باهات حرف ميزنه كه تو انقدر از خالا بلبلي . هركي از هوشت ، اخلاق خوبت ، صبوريت و ... تو تعريف ميكرد كلي قند توي دلم آب ميشد . همه در گوشم ميگفن براش صدقه بذار . خودشون هم تند تند برات صدقه كنار ميذاشتن و مامان فريده طفلكي با اون حال پريشون يا خودش اسفند دود ميكرد برات يا به ديگران ميگفت كه اينكار رو بكنن . الان هم كه بعد از كلي گريه و هق هق خوابيدي دلم ميخواد بيام و بچلونمت . اخرش نفهميدم ديشب و امشب كه اينهمه با گريه هات من و بابا رو ناراحت كردي گرسنهات بود ؟ خوابت ميومد ؟ لوس شده بودي ؟ ياااا؟؟؟خودت بگو

raadin — Sun, 06 Apr 2008 18:09:29 GMT

سلام رادین

امروز2ماهه شدی پسر ! 2 ماهگیت مبارک .

عید امسال اولین عید تو وهمینطور اولین عید سه نفری ما بود . پسرکم ،اولین سفرت رو هم رفتی . اصفهان ، شهر پدرت . خیلی نگران بودم که اذیت بشی . اما جز شب اول بقیه روزها و شبها رو عالی بودی و حسابی با مامان و بابات همکاری کردی . دوبار مامان وبابا رفتن گشت وگذار دو نفره ودوبار هم تو رو باخودشون بردن . در کل خیلی پسر خوبی بودی وعمه ها وپدربزرگت که تابه حال تو روندیده بودن عاشقت شدن.

امروزهمبردمت برای چکاپ که گفتن رشدت عالیه ! واکسنت روهم زدی که خیلی دردت اومد و کلی جیغ کشیدی اما مثل همیشه زودی آروم شدی . تا الانهم هر6 ساعت بهت قطره استامینوفن دادم ومراقب بودم تب نکنی .حالا هم من نشستمپای کامپیوتر دایی وحید و تو توی کریرت لم دادی و برای خودت لبخندهای یه وری میزنی .

از بابایی بگم که کلی هوای جفتمون رو داره .بیشتر کارهای خونه به عهده اونه ومامانی گاهی اگه تو اجازه بدی غذا میپزه . یادت باشه بزرگ تر کهشدیتو هم حسابی هواش رو داشته باشی.

بذار یه اعترافی بکنم پسر! من عاشقتم .

raadin — Sat, 15 Mar 2008 16:48:41 GMT

سلام پسر

خوشحالم كه الان خوب و سرحالي و شيرت رو خوردي اينجا جلوي چشمم خوابيدي . نميدوني ديشب كه از دل درد به خودت ميپيچيدي چه حالي بودم .وقتي سفت بغلت ميكردم و پشتت رو نوازش ميكردم آروم ميشدي و خوابت مي برد اما تا ميذاشتمت سر جات گريه ميكردي . من و بابايي به نوبت بغلت كرديم و راه برديمت تا صبح كه بهتر شدي و خوابيدي . خواهش ميكنم ديگه اونجوري ناله نكن . من طاقتش رو ندارم . چيكار كنم . فعلا بزرگ ترين دغدغه ندگي من كاركردن شكم تو و آروغ زدنت بعد از نوش جان كردن شيرت هست . اينم از اثرات مادري !

آها تا يادم نرفته بگم ديشب اولين كتك عمرت رو خوردي ! تقصير من نبود . داشتم تر و تميزت ميكردم و به پاهات كرم ميزدم كه ديدم يهو لب ورچيدي و بغض كردي و بعد هم يكي از اون گريه هاي سوزناك رو سر دادي . اولش نفهميدم چي شده . اما بعد ديدم دستت رو بردي پشت سرت و يك دسته از موهات رو با قدرت ميكشي . آخه پسر من اين چه كاريه كه ياد گرفتي ؟ تازه ازت غافل بشم گوشت رو هم ميكني ! اينه كه از ديشب كلاه سرت كردم و دستكش هم دستت كردم كه ديگه كمتر بلا سر خودت بياري .

دو سه روزه تو بيداري لبخند ميزني . مخاطب خاصي نداري انگار . ميري تو فكر و بعد يه لبخند كج وكوله و..بذار بقييه اش رو نگم كه خوانندگان احتمالي اينجا عقشون نگيره از اينهمه لوس و ننر بودن من و بابات !چيكار كنيم ديگه. نديدبديديم .

راستي پسر زورت هم كلي زياد شده . چند شب پيش با يه دستت گوشه بالش زير سرت رو گرفتي و بلند كردي ! از تو كرير هم خودت رو سر ميدي پايين . خدا به من رحم كنه با اين وروجك بازيهاي تو !

raadin — Sat, 08 Mar 2008 11:23:42 GMT

سلام رادين

همين چند ساعت پيش ، يعني ساعت 9:30 صبح تو يك ماهه شدي . يك ماهگيت مبارك پسر. ازت ممنونم كه با اومدنت اجازه دادي شيرين ترين طعم دنيا رو بچشم . طعم مادرشدن . بذار برات بگم تو اين يك ماه چه حسهايي رو تجربه كردم . يكي از موقعهايي كه من رو به عرش ميبري وقتيه كه شيرت رو خوردي و سير شدي ، اونوقت كه شير با آب دهنت از گوشه لبت راه ميفته وااااي دلم ميخواد قورتت بدم رادين . اون زبونت هم كه هميشه بيرون دهنت ميمونه اين جور وقتها . گاهي هم تو رو بغل ميكنم جوري كه رو ت به طرف خودم باشه . تو سرت رو ميذاري رو سينه من ، سر كوچولوت رو زير چونه ام حس ميكنم ، صداي نفسهات و بوي تنت منو مست ميكنه .گاهي سرت رو ميبري عقب و به من نگاه ميكني . اون موقع حس ميكنم چقدر كوچولويي . اما يه وقتهايي هم هست كه حالم گرفته ميشه . آخريش هنمين ديشب كه كلي وروجك بازي درآوردي سر خوردن قطره مولتي ويتامينت . دلم خوش بود كه خورديش اما يهو همشو تف كردي بيرون . يه كميش هم پريد تو گلوت . كلي زديم پشتت تا سرفه هات قطع شد . خيلي ما رو ترسوندي پسر كوچولو . يادم رفت بگم وقتي بغل پدرت هستي هم منو كلي ذوق زده ميكني . شما دوتا مرداي خونه منين و منم كه هلاك جفتتونم . هرچند با اومدنت يه خورده از كنار هم بودن من و بابايي كم شده اما مطمئنم بعد از يه مدت همه چي عادي ميشه . ميدوني چيه رادين ؟ دلم براي روزهاي دونفري بودن خودم و بابايي تنگ شده ، روزهايي كه كه هروقت ميخواستيم نيخوابيديم ، هروقت ميخواستيم ميخوابيديم ، فيلم ميديدم ، قدم ميزديم ، سفر ميرفتيم ،مهموني ميرفتيم . اما حالا همه اينا حذف شده . اما فكر نكن اين چيزا باعث ميشه من از به دنيا آوردنت پشيمون بشم . نه . من يك لحظه با تو بودن رو با دنيا عوض نميكنم . پسرك دوست داشتني من ، من يك ماهه مادرم . دوستت دارم دلبر شيرينم .